بعد از یه غیبت تقریبا یک ماهه سلام

خیلی دلم می خواست زودتر از اینا بنویسم ولی خوب امتحانا مجال هر کاری رو از ادم می گیره.

تو این مدت اتفاقای زیادی افتاد که خیلی واسه ی خودم جالب بود دوست دارم راجع به همشون واستون بنویسم .بذارید اولش از همین دیشب بگم ُدیشب یعنی شب سه شنبه ۱۷/۴/۸۷بچه های ورودی ۸۳دوره ی شبانه ی رشته ی علوم اجتماعی دانشگاه مازندران جشن فارغ التحصیلیشونو با حضور دانشجوها و استاداشون برگزار کردن  منم به عنوان مهمان همراه دوستم تو این جشن شرکت کردم.

اولین باری نبود که تو جشن فارغ التحصیلی شرکت می کردم بار اول هنوز دانشجو نشده بودم  که رفتم تو این جشن و نمی تونستم حس اون دانشجوها رو درک کنم ولی دیشب چون با هم رشته ای های خودم بودم و اینکه یکسال دیگه این جشن واسه خودم برگزار می شه حس غریبی بهم دست داد .

بعد از جشن خیلی ذهنم مشغول شد اینکه من بعد از ۴سال واقعا چیزی یاد می گیرم؟ یا واقعا می شه بعد از این ۴ سال بهم بگن دانشجوی فارغ التحصیل علوم اجتماعی  ؟ یا به اون اندازه ای که بایستی به دانشم اضافه می شده واقعا شده؟خیلی از این می ترسم که بعد از این مدت وقتی دارم از دانشگاه می رم بیرون وقتی دارم با استادام و همکلاسیام خداحافظی می کنم  احساس پوچی داشته باشم احساس بیهودگی احساس تهی بودن .نمی دونم از اونایی که دیشب جشن واسه اونا برگزار شده بود چند تاشون این احساس رو داشتن و چند تالشون خلاف این احساس .

البته امیدوارم که همه خلاف این احساس رو داشته باشند.

از همه ی قسمتای مراسم دیشب برای من جالبتر قسمتی بود که استادا صحبت کردن .چقدر دیدن و حس کردن این موضوع برام قشنگ بود که دانشجوها با چه تمرکز حواسی و با چه اشتیاقی به اخرین حرفا خاطره ها و حتی نصیحتای استادا  گوش می دن چقدر قشنگ بود اون لحظه ای که استاد پور رحیم با قاطعیت تمام اولین حرفایی که تو اولین جلسه به دانشجوهای این ورودی گفته بود رو تکرار می کرد و باز چقدر قشنگ بود سکوت پر معنایی که بین بچه ها حاکم شده بود و حاکی از زنده شدن خاطرات اولین روز دانشگاشون بود.

تصور  نمی کردم روزی رو که استادم به خاطر  فارغ التحصیل شدن دانشجوهاش اشک تو چشماش جمع بشه در عین حال دوست دارم روزی رو تصور کنم که همین استادا به خاطر موفقیت همین بچه ها تو مقاطع تحصیلی بالاتر اشک تو چشاشون حلقه بزنه.

خلاصه اینکه جشن دیشب با همه ی قشنگیاش در کنار هم بودناش خوشحالیا و ناراحتیاش خیلی به یاد موندنی بود .

از همه ی بچه ها ممنونم به خاطر برگزاری این مراسم چه اونی که من رو دعوت کرد و چه اونایی که زحمت زیادی واسه برگزاری این مراسم کشیدن.

امیدوارم همشون هر کجا که هستن موفق باشند و به همشون بابت طی کردن این مرحله از تحصیلشون تبریک میگم.